Wat houdt vaginal seeding precies in?

25 mei 2019
Vaginal seeding of microbirthing is een omstreden methode. Lees verder om te ontdekken waarom artsen het afraden.

Vaginal seeding is een alom bekende methode die door gynaecologen en verloskundigen steeds vaker wordt uitgevoerd bij keizersneden. Hierbij neemt men een monster van het vaginale vocht van de moeder. Dit wordt vervolgens uitgesmeerd over de huid, de mond en de ogen van de pasgeboren baby.

Men noemt dit ook wel microbirthing. Artsen bevelen deze methode echter niet aan.

Het doel van deze behandeling is het in contact brengen van de baby met de bacteriën die aanwezig zijn in het geboortekanaal. Zoals we weten krijgt een baby bepaalde stimuli tijdens een keizersnede niet meer. Daarom is deze procedure er op gericht om het aantal darmbacteriën te verhogen. Op deze manier zouden ziektes moeten worden tegen gegaan.

De risico’s van de vaginal seeding procedure

Sommige specialisten geven aan dat deze behandeling ernstiger kan zijn dan de mogelijkheid op eventuele ziektes. Zij beweren dat vaginal seeding namelijk kan resulteren in het overbrengen van bepaalde infecties. Denk hierbij bijvoorbeeld aan gonorroe of het herpes simplex virus

Deze behandeling zou infecties kunnen veroorzaken door de aard van het het vocht waarmee de baby wordt ingesmeerd. Volgens deskundigen zijn er een aantal risico’s waarvan de ouders zich niet bewust zijn.

Één van de grote gevaren is volgens doktoren het mogelijk overbrengen van een schadelijke bacterie op de baby. Bijvoorbeeld de groep B-streptokokkenDeze kunnen de baby blootstellen aan risico’s door gevaarlijke infecties te veroorzaken.

Deskundigen geven aan dat ze soms genoodzaakt zijn om de behandeling te annuleren, omdat de moeder genitale herpes heeft. Dus, ook al staat de techniek er op zichzelf om bekend vele voordelen te kennen, is het in sommige gevallen niet zonder risico’s.

Waar is deze procedure ontstaan?

Vaginal seeding ontstond toen studies uitwezen dat baby’s die met een keizersnede ter wereld waren gekomen, een licht verhoogd risico hadden op bepaalde problemen met de gezondheid. Gedurende de kindertijd ontwikkelen ze problemen zoals bijvoorbeeld obesitas, allergieën of bepaalde darmziekten.

De behandeling begon in Australia in een poging deze baby’s te beschermen.

“Er zijn vele wonderen in het universum, maar het meesterwerk is de creatie van het moederhart.”
-Ernest Bersot-

Moeder en kind liggen te slapen

Sommige specialisten ondervonden dat baby’s die ter wereld kwamen met een keizersnede, darmflora hebben die verschilt van de baby’s die vaginaal het levenslicht zagen. Dit betekent dat ze bepaalde groepen micro-organismen in hun lichaam hebben die anders zijn.

Omdat ze niet bloot worden gesteld aan de bacteriën in de vaginale holte, ontwikkelt hun systeem zich op een andere manier. De verschillen in de microbiota worden in verband gebracht met de ontwikkeling van vetzucht en bepaalde allergieën, zoals astma.

De risico’s van vaginal seeding wegen mogelijk zwaarder dan de voordelen

Artsen hebben uitgelegd dat baby’s die via een keizersnede geboren zijn, andere microbiota ontwikkelen dan kinderen die vaginaal ter wereld zijn gekomen.

Dit eerste type geboortes wordt in verband gebracht met een hoger risico op immunologische en metabolische stoornissen. Daarom werd vaginaal seeding een optie, die zoals gezegd niet door alle deskundigen wordt aangeraden.

Zij geloven zelfs dat er meer risico’s dan voordelen zijn. Zij adviseren borstvoeding als een maatregel om de ontwikkeling van de microbiota te ontwikkelen. De baby kan door middel van borstvoeding de gewenste bescherming krijgen zonder deze risico’s te nemen.

Babytje ligt te huilen na de geboorte

Deskundigen blijven hierover debatteren, terwijl ze het bewijs en de voordelen van vaginal seeding bespreken. In sommige landen komt deze behandeling meer voor dan in andere landen. Voornamelijk daar, waar men minder keizersnedes uitvoert.

Er zou een verband kunnen bestaan tussen een keizersnede en ziektes die men associeert met een gebrek aan bepaalde darmbacteriën. Echter is het nog altijd niet bekend of een uitstrijkje van de bacteriën van de moeder de microbiota op een veilige manier kan beïnvloeden. 

Deskundigen waarschuwen ziekenhuizen er daarom voor dat ze vaginal seeding niet moeten uitvoeren bij pasgeborenen. Ze geloven dat de mogelijke risico’s groter zijn dan de potentiële voordelen. 

Zij raden juist andere technieken aan. Borstvoeding kan ook een positief effect uitoefenen op de ontwikkeling van de microbiota van het kind.