Roodvonk bij kinderen: wat je moet weten

· 9 augustus 2018

Als ouder ben je altijd bezig met de gezondheid van je kind. Het is belangrijk om je bewust te zijn van de meest voorkomende kinderziekten. Zo kan je ze proberen te voorkomen en tijdig met de behandeling starten. Roodvonk bij kinderen is een van die ziekten.

Wat is roodvonk?

Roodvonk is een infectie die veroorzaakt wordt door de streptokokken groep A bacterie. Deze bacterie kan een gif produceren waar sommige mensen heel gevoelig aan zijn.

Het is goed om te weten dat niet alle bacteriën uit de streptokokken groep A gifstoffen produceren. Bovendien is niet iedereen hier gevoelig voor.

Roodvonk bij kinderen kom het vaakst voor tussen 4 en 8 jaar oud. Het is zeer zeldzaam bij kinderen jonger dan 2 jaar.

Oorzaken van roodvonk

Type A streptokokken hebben de neiging om de slijmvliezen aan te tasten. Het wordt vaak overgedragen via kleine druppels speeksel. Deze worden verspreid wanneer iemand hoest of niest.

Het is ook mogelijk om op andere manier roodvonk op te lopen, maar dit komt veel minder vaak voor. Voorbeelden hiervan zijn niet goed afgewassen speelgoed of voeding of een voorwerp dat een kind in zijn mond kan stoppen. Het kan ook overdragen worden via etter, maar hier zijn niet veel gedocumenteerde gevallen van bekend.

Roodvonk heeft een incubatieperiode van 1 tot 3 dagen. Incubatie is de periode tussen de besmetting en het verschijnen van de eerste symptomen. Tijdens deze incubatieperiode kunnen kinderen reeds andere mensen besmetten.

Een van de meest gebruikelijke plaatsen om roodvonk op te lopen is op school. Deze infectie komt vooral voor tijdens de wintermaanden.

Roodvonk bij kinderen: hals en rugDe symptomen van roodvonk bij kinderen

Dit is een infectie die doorbreekt in twee delen. In de initiële fase zijn er enkele waarschuwingssignalen die gemakkelijk te verwarren zijn met amandelontsteking. De symptomen lijken immers heel erg op elkaar.

Tijdens deze periode krijgt het kind vaak last van plotselinge hoge koorts. Naast de koorts krijgt hij ook last van een pijnlijke keel en hoofdpijn.

Braken komt niet zo vaak voor, maar kan ook één van de symptomen zijn. Bovendien zullen sommige kinderen last krijgen van maagpijn en zich uitgeput voelen.

De tweede fase van roodvonk is huiduitslag (ook bekend als exantheem). Dit is de meest kenmerkende eigenschap van deze ziekte en de reden waarom het deze naam heeft gekregen.

De uitslag verschijnt eerst als een roodachtige blos op het gezicht en in de hals van het kind. Daarna verspreidt de uitslag zich naar beneden toe over de rest van het lichaam.

Eerst ziet roodvonk er een beetje uit als zonnebrand. Wanneer je met je vinger op de huid drukt dan verdwijnt de rode kleur. Later zal de huid rood blijven met kleine vlekken.

Een andere kenmerkende eigenschap van roodvonk is dat de ellebogen, de achterkant van de knieën en de oksels erdoor getroffen worden. De uitslag lijkt erger te zijn rond de huidplooien.

Gewoonlijk blijft het stukje tussen de neus en de mond ervan gevrijwaard. Naast de huiduitslag kan ook de tong een diepe rode kleur aannemen. Bovendien zullen de klieren in de hals opgezwollen aanvoelen.

Roodvonk bij kinderen: tong

Ongeveer vijf dagen na het verschijnen van de huiduitslag zal deze beginnen af te nemen. De getroffen huid zal net zoals na zonnebrand beginnen te schilveren. Het kan tot 8 weken duren voordat de huid weer helemaal hersteld is.

Hoe wordt de diagnose roodvonk gesteld en wat is de behandeling?

Naast de zichtbare symptomen is een keeltest de meest gangbare manier om de diagnose te stellen en andere ziekten uit te sluiten. Dit is een analyse door het laboratorium waarmee roodvonk onmiddellijk geïdentificeerd kan worden.

In elk geval is het belangrijk dat kinderen uit de buurt blijven van mensen die lijden aan roodvonk. Zo kan voorkomen worden dat de bacterie zich verspreidt.

Deze kinderziekte wordt behandeld met antibiotica, gewoonlijk penicilline of amoxycilline. Deze antibioticakuur duurt ten minste zes dagen.

Roodvonk bij kinderen is gewoonlijk niet ernstig en komst steeds minder vaak voor. Wanneer het op de correcte manier wordt behandeld is het niets om je als ouder echt zorgen over te maken.