Risico’s van een achtergebleven placenta

5 januari 2019
De bevalling is nog niet afgelopen wanneer de baby is geboren. Het uitdrijven van de placenta wordt omschreven als de derde fase van de bevalling. 

De derde fase is vaak snel en gemakkelijk, omdat het gebeurt nadat de baby ter wereld is gekomen. Bovendien kan er kunstmatige oxytocine geïnjecteerd worden, die de weeën versterken. Dit kan helpen een achtergebleven placenta uit te drijven.

Wat is een achtergebleven placenta?

Soms gebeurt het uitdrijven van de placenta niet op een natuurlijke wijze, nadat de baby geboren is. Wanneer de placenta een uur na de geboorte nog niet uitgedreven is, kan dit risico’s met zich meebrengen.

Er is ook sprake van een achtergebleven placenta wanneer deze er maar gedeeltelijk uitkomt. Normaal gesproken gebeurt dit bij een vaginale bevalling. Het kan echter ook voorkomen dat het bij een een keizersnede. niet helemaal verwijderd wordt.

Een gedeeltelijk uitgedreven placenta kan men bepalen door de placenta te onderzoeken om te zien of het misschien gescheurd is of om anderszins aan te tonen dat de placenta niet compleet is. In zeldzame gevallen komt het voor dat de placenta hier niet meteen tekenen van laat zien. Deze verschijnen dan beetje bij beetje.

Wat veroorzaakt een achtergebleven placenta?

Sommige factoren kunnen het risico op een achtergebleven placenta vergroten. Enkele boosdoeners hiervan zijn:

  • De placenta heeft zich vastgezet in het weefsel van eerdere littekens in de baarmoeder
  • Er was sprake van een te vroege geboorte
  • De geboorte is opgewekt
  • De placenta bestaat uit lobben of heeft andere afwijkingen

Wanneer een vrouw één van deze risico’s vertoont, hoeft dat per definitie geen reden voor zorg te zijn. Het hoeft niet zo te zijn dat er zich in het vervolg complicaties zullen voordoen. De dokter zal relevante tips geven. Daarom is het belangrijk dat de moeder tijdens het derde trimester van de geboorte alert is. Wat veroorzaakt een achtergebleven placenta

Tekenen en symptomen

Je kan bepalen of er sprake is van een achtergebleven placenta. Let op de volgende signalen:

  • Bloedingen na de ogenschijnlijke verdrijving van de placenta
  • Vreemde vaginale afscheiding, vooral als deze een vieze geur heeft
  • Koorts
  • Krampen
  • Scheuren in de uitgedreven placenta
  • Verlate melk productie

De meeste vrouwen met problemen na de bevalling maken zich druk. Bijvoorbeeld over een te lage melkproductie of over het te laat op gang komen van de lactatie. Wanneer de placenta is achtergebleven, dan is hier mogelijk sprake van. Dit zou een goed teken kunnen zijn dat nog niet de hele placenta is uitgedreven.

Behandeling

Als de moeder een natuurlijke derde fase van de bevalling heeft en de placenta wordt niet uitgedreven, dan zal de dokter mogelijk een injectie van synthetische oxytocine willen geven. Dit stimuleert de baarmoeder om zich samen te trekken. Dit zou de placenta moeten verdrijven. Wanneer dit niet werkt zal de dokter een ander medicijn proberen.

Is er bezorgdheid over infecties als je uit het ziekenhuis ontslagen wordt? Dan zullen sommige dokters je weer opnieuw op laten nemen. In dit geval zal je een poliklinische behandeling krijgen om de achtergebleven placenta te verwijderen.

Wanneer je naar huis gaat, krijg je orale antibiotica mee. Deze voorkomen en behandelen de symptomen van infectie.

Kan een achtergebleven placenta worden voorkomen?

Kan een achtergebleven placenta worden voorkomen

Alle bevallingen zijn verschillend. Daarom is het zeer moeilijk om de risico’s van bepaalde complicaties te verkleinen.

Wanneer een vrouw al eens een achtergebleven placenta heeft gehad, heeft ze hier in het vervolg een grotere kans op. Daarom zouden deskundigen heel voorzichtig moeten zijn en moeten ze goed opletten tijdens de derde fase.

Wanneer er sprake is van een geboorte met een laag risico, dan zijn er niet veel medische interventies. Het risico op complicaties is dus ook laag.

De moeder en de baby zouden samen moeten zijn. Huid op huid contact is namelijk erg belangrijk. Ongemak zou vermeden moeten worden. Zo wordt het risico op het achterblijven van de placenta ook verlaagd.

Vermijd onnodige beïnvloeding. Te veel synthetische oxytocine bijvoorbeeld kan zorgen voor een zwakke baarmoeder. Dit komt voor wanneer de baarmoeder niet goed samentrekt omdat deze niet in optimale conditie is. Daarom is het belangrijk om te communiceren met de verloskundige of de dokter.

Het is goed vertrouwen op te bouwen waardoor je meer zekerheid voelt dat er geen onverwachte complicaties zullen zijn.