Hoe weet ik of mijn kind hyperactief is?

Hoe kun je zien of je kind hyperactief is of dat het gewoon een stadium van rusteloosheid is? Lees verder om te ontdekken hoe je het verschil kunt zien.
Hoe weet ik of mijn kind hyperactief is?

Laatste update: 13 januari, 2022

Als ouder vraag je je misschien af hoe je kunt weten of je kind hyperactief is of dat het gewoon in een onrustige en ondeugende fase zit.

Het is een feit dat hyperactiviteit dingen onthult die een louter onrustige houding niet zal laten zien. Maar voor je je afvraagt of je kind hyperactief is, is het belangrijk te weten wat hyperactiviteit is.

Volgens de Centers for Disease Control and Prevention van de Verenigde Staten is Attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD, of aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis) een gedragssyndroom.

Het is een gedragsstoornis die gekenmerkt wordt door matige tot ernstige onoplettendheid, perioden van korte aandacht, motorische rusteloosheid, emotionele instabiliteit, en impulsief gedrag.

Dit syndroom is volledig te behandelen en te verhelpen als het eenmaal gediagnosticeerd is. Als het echter een kwestie van eenvoudige rusteloosheid is, moeten we als ouders al het mogelijke doen om negatief gedrag te corrigeren.

Het is ook belangrijk om goed gedrag te belonen en het kind zich op een natuurlijke manier in zijn omgeving laten ontwikkelen.

Hyperactiviteit neemt toe als het kind in de aanwezigheid is van mensen met wie geen frequente relaties worden aangeknoopt. Op dezelfde manier kunnen ze hun activiteit sterk verminderen als ze helemaal alleen zijn.

Is mijn kind hyperactief?

Hoe weet ik of mijn kind hyperactief is

Als je vermoedt dat je kind hyperactief is, moeilijk op te voeden en moeite heeft met zelfbeheersing, is het belangrijk dat je elk van de kenmerken waaraan deze milde gedragsstoornis herkend kan worden, doorneemt. Op die manier kun je zo namelijk zo snel mogelijk beginnen met het uitvoeren van de relevante behandelingen. Denk bijvoorbeeld aan:

  • Overmatige of ongepaste motorische activiteit.
  • Moeite om zich te concentreren.
  • Destructieve houdingen of gedragingen.
  • Weinig bereidheid om een taak zorgvuldig uit te voeren.
  • Verlangen om dwangmatig te bewegen (niet stil kunnen zitten of op één plaats blijven zitten).
  • Onvermogen om taken af te maken.
  • Moeite om zich individueel aan iets te wijden (ze willen meer doen dan hun cognitieve en fysieke capaciteiten kunnen).
  • Weinig bereidheid als het gaat om discreet te zijn: ze zeggen altijd wat ze denken, ze praten te veel.
  • Ze kunnen niet ophouden met de dingen te doen die ze leuk vinden, zelfs niet als we waarschuwingen geven (voorbeeld: springen).
  • Het negeren van plichten en verplichtingen.
  • Ze gaan bijna altijd voorbij aan cognitieve neerslag, ze denken niet goed na voor ze handelen.

Aanbevelingen om hyperactiviteit te behandelen

Een kind is druk aan het doen

Nadat je hebt vastgesteld of je kleintje last van hyperactiviteit heeft, zijn er verschillende manieren om het te behandelen. Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor gedragsmethoden of voor een combinatie van therapieën en medische behandelingen. Enkele van deze behandelingen zijn de volgende:

  • Gedragstechnieken of methoden bereiken gedragsverandering door versterkte opvoeding. Een van de aanbevelingen om hyperactiviteit te behandelen is het gedrag van het kind in de klas te kennen om het onderwijs te bieden dat bij zijn behoeften past.
  • Er zijn instellingen waar het aantal leerlingen laag is. Zo slagen ze erin het kind meer individuele aandacht te geven, een relatie met de minder agressieve omgeving. Moeilijkheden die het kind kan vertonen kunnen zo makkelijker worden opgespoord.
  • Andere aanbevelingen zijn gericht op het huis, omdat dat de plaats kan zijn waar het kind de meeste tijd doorbrengt. Deze technieken vereisen geduld en integratie van de kant van de ouders.
  • De kleuren van de kamer moeten licht zijn, de speelruimte moet schoon en ordelijk zijn en niets mag te belastend zijn.
  • Kinderen met hyperactiviteit hebben de neiging te kopiëren wat de mensen om hen heen doen. Daarom kunnen vader en moeder deze ervaring op een positieve manier gebruiken bij het doen van huishoudelijk werk, terwijl ze de instructies hardop duidelijk en kort herhalen.
  • Andere cognitief-gedragsmatige (Spaanse link) methoden zijn gericht op het beheersen van het eigen gedrag of zelfbeheersing. Maar om dit te bereiken moet het kind leren zijn eigen gedrag te observeren en te corrigeren.
  • Therapieën of een psycholoog kunnen in een paar sessies de problemen oplossen om zelfbeheersing te bereiken. Als het proces wat ernstiger is, kan je kind doorverwezen worden naar een psychiater. De arts kan ook een behandeling met medicijnen tegen angst aanraden.

Consequent zijn is de sleutel

Als al deze aanbevelingen opgevolgd zijn, is het jouw verantwoordelijkheid om de veranderingen die je tijdens deze gedragsmethoden aanbrengt te belonen. Afspreken van beloningen wanneer dat gepast is, zoals snoep of het spel dat ze willen, zal ze motiveren om de veranderingen aan te brengen die ouders graag gemaakt zien. Je moet je wapenen met liefde en geduld om deze technieken toe te passen en ervoor te zorgen dat je kind een functioneler en gelukkiger leven leidt. Wellicht ook interessant voor jou

Hoe werkt het brein van kinderen met ADHD?
Je bent mama
Lees het op Je bent mama
Hoe werkt het brein van kinderen met ADHD?

Het brein van kinderen met ADHD weergeeft afwijkingen in bepaalde gebieden. ADHD is in verschillende types te onderscheiden.



  • Orjales Villar, I., & Polaino-Lorente, A. (2011). Programas de intervención cognitivo-conductual para niños con déficit de atención con hiperactividad.
  • Pascual-Castroviejo, I. (2008). Trastornos por déficit de atención e hiperactividad (TDAH). Asociación Española de Pediatría y Sociedad Española de Neurología Pediátrica. Protocolos de Neurología12, 140-150.